Dy frikëra njëherësh

Shumë njerëz që kanë nevojë për punë të plotë e kanë atë nevojë pikërisht sepse e shmangën dentistin për vite me radhë. Ankthi dentar është shpesh shkaku i problemit, jo një detaj anësor.

Prandaj të të propozohet një fluturim në një shtet tjetër, me një dentist që nuk e ke parë kurrë, në një gjuhë që mund të mos jetë e jotja — kjo mund të tingëllojë si ankthi i shumëfishuar.

Ky artikull është për ata që ndodhen në atë situatë. Jo fjalë inkurajimi; thjesht çfarë ndodh realisht dhe çfarë mund të kontrolloni.

Ajo që thonë shumica e pacientëve më pas

Reagimi më i shpeshtë i pacientëve me ankth është një variant i: "nuk kishte të bënte fare me atë që kisha ndërtuar në kokë."

Nuk është frazë reklame, është pasojë e parashikueshme e shmangies. Frika nga dentisti formohet zakonisht nga një përvojë shumë vite më parë — shpesh në fëmijëri, shpesh para se teknikat e sotme anestezike të ishin rutinë. Ajo që po frikësoni është një kujtim, dhe stomatologjia ndërkohë ka ndryshuar dukshëm.

Pse udhëtimi mund të jetë më i lehtë, jo më i vështirë

Duket e kundërta e logjikës, por ia vlen shpjeguar.

Askush nuk ju gjykon. Frika më e përmendur nga pacientët me ankth nuk është dhimbja — është siklet. Qortimi. Psherëtima e asistentes. Një klinikë që trajton rehabilitime të plota çdo ditë ka parë çdo gjendje të mundshme neglizhence, shumë herë, dhe tuajën e sheh si krejt të zakonshme. Nuk ka asnjë leksion, sepse nuk ka asgjë të re për të cilën të mbahet.

Përfundon. Ankthi dentar ushqehet nga seria e pafund e takimeve, me frikën që rindërtohet mes njërit dhe tjetrit. Trajtimi jashtë vendit është i përqendruar: pak ditë dhe pjesa e vështirë mbetet pas. Shumë pacientë me ankth e gjejnë këtë dukshëm më të lehtë se një kurë e shpërndarë në tetëmbëdhjetë muaj.

Një vendim, jo tridhjetë. Angazhoheni një herë. Nuk duhet të bindni veten të telefononi klinikën çdo disa javë.

Nuk jeni të ngjeshur në dhjetë minuta. Takime më të gjata dhe kohë për të bërë pyetje pa ndier se po mbani në pritje një sallë të tërë.

Çfarë mund të rregulloni paraprakisht

Ankthi përkeqësohet kur ndiheni pa kontroll. Prandaj merrni pak prej saj.

Thuajeni hapur, para se të rezervoni. Shkruani "kam shumë ankth për trajtimet dentare" në mesazhin e parë. Nuk është e sikletshme dhe ndryshon mënyrën si planifikohen takimet — më shumë kohë, më shumë shpjegime, një nisje më e ngadaltë.

Bini dakord për një sinjal ndalimi. Një dorë e ngritur që do të thotë ndal. Të dish se mund të ndalosh në çdo çast shpesh mjafton që të mos të duhet kurrë.

Vendosni sa doni të dini. Disa janë më të qetë kur çdo hap u tregohet. Të tjerë nuk duan asnjë detaj. Të dyja janë në rregull — vetëm thoni cilën.

Pyesni për sedimin. Për pacientët me ankth mund të diskutohen opsione sedimi si pjesë e planit. Pyesni çfarë ofrohet për trajtimin tuaj konkret.

Merrni kufjet. Muzika juaj ose një podkast janë barrierë vërtet efektive ndaj tingujve që i shqetësojnë shumicën.

Merrni dikë me vete. Një partner ose mik në sallën e pritjes; dhe Tirana është qytet i këndshëm për të kaluar disa ditë.

Si është realisht takimi i parë

Ditën e parë nuk kryhet asnjë trajtim. Bëhen ekzaminimi, radiografitë, skanimi 3D, një bisedë për atë që dëshironi dhe një plan. Dhëmbëve nuk u preket asgjë.

Për një pacient me ankth kjo ka rëndësi: përvoja juaj e parë me klinikën nuk përfshin asnjë turbinë. Kur trajtimi nis të nesërmen, ambienti dhe njerëzit janë tashmë të njohur.

Për dhimbjen

Përgjigje e drejtpërdrejtë: kirurgjia e implanteve dhe përgatitja e dhëmbëve kryhen me anestezi lokale dhe nuk duhet të ndieni dhimbje gjatë procedurës. Presion dhe lëvizje po, dhimbje jo — dhe nëse ndodh, pikërisht për këtë shërben sinjali i ndalimit.

Më pas, prisni pak dhimbje për disa ditë, si pas çdo ndërhyrjeje të vogël. Shumica e pacientëve ia dalin me qetësues të zakonshëm dhe e përshkruajnë si dukshëm më të lehtë nga sa prisnin. Do të merrni udhëzime konkrete para se të largoheni.

Kush premton një përvojë krejtësisht pa ndjesi po e tepron. Kush lë të kuptohet se duhet të vuani nuk po përshkruan stomatologjinë moderne.

Pjesa që nënvlerësohet

Ajo që pacientët tregojnë më shpesh nuk është lehtësimi për trajtimin. Është ajo që ndryshon më pas.

Njerëz që rikthehen të buzëqeshin në fotografi pas dhjetë vjetësh. Që nuk e mbulojnë më gojën kur qeshin. Që hanë para të tjerëve pa e menduar gjatë. Disa kanë thënë se pjesa më e vështirë ishte të kuptonin sa shumë kishin hequr dorë në heshtje.

Kjo ia vlen të peshohet përballë disa ditëve shqetësimi.

Nëse ende nuk jeni të sigurt

Nuk duhet të vendosni tani. Mund të bëni pyetje sa të doni — përfshirë ato që ju duken pa vend. Sipas përvojës sonë, pyetjet "pa vend" janë gati gjithmonë ato që i mbajnë vërtet njerëzit pas: a do të më gjykojnë, a do të dhemb, po nëse më zë paniku, a mund të ndalem.

Preferojmë shumë më tepër t'u përgjigjemi atyre gjatë disa javësh, sesa t'ju shohim të rezervoni diçka për të cilën nuk jeni gati.

Na dërgoni një mesazh me çfarëdo që ju shqetëson. Pa presion, pa kaparë, dhe mund të thoni lirisht se po kërkoni thjesht informacion.